WIECZERZA-KOMUNIA - KOŚCIÓŁ ZIELONOŚWIĄTKOWY ZBÓR "SKAŁA" w Lublińcu

Przejdź do treści

Menu główne:

Uczestnicząc w Wieczerzy Pańskiej pod dwiema postaciami:
chleba i wina, Kościół wspomina śmierć Chrystusa.
Akt ten określa się następującymi terminami:

Wieczerza Pańska (1 Koryntian 11:20)
Łamanie Chleba (Ew. Mateusza 26:26)
Kielich i chleb (1 Koryntian 10:16-17; 11:25-28)
Stół Pański (1 Koryntian 10:21)
Komunia (łac. wspólnota) w znaczeniu wspólnoty (1 Koryntian 10:17)
Eucharystia (gr. dziękczynienie) w znaczeniu dziękczynienia (Ew. Marka 14:22)

.
.

* Ustanowienie Wieczerzy Pańskiej opisują trzej pierwsi Ewangeliści i ap. Paweł (Ew. Mateusza 26:26-29; Ew. Marka 14:22-26; Ew. Łukasza 22:19-20; 1 Koryntian 11:23-32). Aby lepiej zrozumieć intencje Pana Jezusa, należy rozważać wydarzenia Wieczerzy w nawiązaniu do wyjścia Izraelitów z Egiptu, a szczególnie wszystkiego, co dotyczy baranka paschalnego i samego przebiegu uczty paschalnej. Izrael miał obchodzić Paschę na pamiątkę zbawczego wydarzenia (Ks. Wyjścia 12:14). Obchodzenie Paschy należało do przykazań nałożonych przez Boga na Izraela (Ks. Wyjścia 12:14). Zgodnie z nauką apostolską, "naszą Paschą" jest Chrystus (1 Koryntian 5:7), co czyni ze śmierci i zmartwychwstania Pana centralne wydarzenie w dziejach zbawienia. Z tego też powodu wspominanie (anamnesis) wydarzenia Krzyża jest istotnym elementem chrześcijańskiego nabożeństwa.
      
* Udział w Wieczerzy Pańskiej jest uczestniczeniem przez wiarę w jedynej, zbawczej ofierze Jezusa Chrystusa, złożonej na krzyżu.
* Obecność Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej jest rzeczywista, ale duchowa, nie materialna.
* Wieczerza Pańska nie jest składaniem Chrystusa w ofierze i nie ma w niej żadnej innej ofiary, poza ofiarą uwielbienia i dziękczynienia
(Hebrajczyków 13:15), jaką chrześcijanie nieustannie składają Bogu za Jezusa Chrystusa.
* Chrystus nakazał błogosławić chleb i wino, by w ten sposób poświęcić je jako widzialne znaki Jego niewidzialnego Ciała i Krwi.
* Elementy Wieczerzy Pańskiej, chleb i wino, w taki sposób odnoszą się do Chrystusa, że można je nazywać Jego Ciałem i Krwią
(1 Koryntian 10:16), choć w swojej istocie i naturze nie przestają być one nadal rzeczywistym chlebem i winem.
* Spożywanie chleba i picie wina podczas Wieczerzy Pańskiej musi być połączone z wiarą, ponieważ elementy te same w sobie nie mają mocy sprawczej, a stają się sądem dla tych, którzy podchodzą do tych świętych znaków bez wiary.

* Wieczerza Pańska to widzialne Słowo, przez które Kościół głosi śmierć Pana, Jego zmartwychwstanie i powtórne przyjście w chwale; jest też świadectwem jedności Kościoła.
* Wieczerza Pańska obejmuje:
-rozważanie stosownych fragmentów Pisma Świętego
(w tym słów Ustanowienia 1 Koryntian 11:23-26)
-modlitwę dziękczynną i błogosławieństwo poszczególnych elementów
-łamanie i spożywanie chleba oraz picie z kielicha
* Materią Wieczerzy Pańskiej jest chleb i wino.
*Chleb może być zarówno przaśny
(na pamiątkę macy spożywanej w czasie Ostatniej 1 Wieczerzy), jak i zwykły, tj. kwaszony (na pamiątkę Chrystusa, który stał się nowym zaczynem).
* Wino powinno być gronowe. W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie soku winogronowego.
* Wieczerzę Pańską sprawuje się zasadniczo w ramach nabożeństwa zborowego.
*Wieczerza Pańska powinna być godnie sprawowana przez pastora lub inną uprawnioną osobę.  
* Do Wieczerzy Pańskiej mają prawo przystępować wyłącznie osoby nawrócone i ochrzczone.
* W Wieczerzy Pańskiej nie mogą uczestniczyć osoby, które w ramach dyscypliny kościelnej zostały tego prawa pozbawione.

* Po zakończeniu nabożeństwa pobłogosławione dary powinny być traktowane z poszanowaniem.
* Wieczerzę Pańską można sprawować również w miejscu przebywania osób chorych i niedołężnych.
Należy przy tym zadbać o właściwą i godną oprawę tej uroczystości.

*Wieczerza Pańska nie jest "Transsubstancjacją" (zmiana substancji, przeistoczenie). W teologii rzymskokatolickiej oznacza rzeczywistą przemianę substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) w ciało, a wina w krew Jezusa Chrystusa (Termin ten został przyjęty podczas Soboru Laterańskiego  w  1215 r. po Chr.).
  
Dzieje Apostolskie 2:38-42
Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła. Wielu też innymi słowy składał świadectwo i napominał ich, mówiąc: Ratujcie się spośród tego pokolenia przewrotnego. Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zostało owego dnia około trzech tysięcy dusz. Z oddaniem też trwali w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.





 
Copyright 2015. All rights reserved.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego